grimlach 7 benepenheid in ons dna

door Arjeh Kalmann

Een heuse ansichtkaart zat er bij de post. Met échte postzegel. Helemaal uit Voorthuizen.

Op de voorkant een foto, gemaakt door Luc Reefman, van de Amersfoortse Hof met erin gemonteerd het beeld van Ton Mooij dat de stad als cadeau was aangeboden door een aantal mecenassen, rijke stadgenoten met het historische en culturele hart op de goede plek. Al eerder hadden ze Lieve Vrouwetoren van nieuwe bronzen deuren voorzien.


Op de andere kant, in het prachtige handschrift van Gerard Overeem (beeldhouwer, maker van boeken in een oplage van één, verzamelaar van hamers) het volgende bericht: Beste Arjeh. Deze kaart is een vorm van protest tegen de culturele teloorgang in Amersfoort. Maar we blijven moed houden. Hartelijke groet, Gerard Overeem.

We weten allemaal wat er met het plan om op de bestaande fontein een bronzen beeldengroep met boom te plaatsen, is gebeurd: de stad heeft het cadeau hooghartig afgewezen en de schenkers met hoon overladen. Hoezo een beeldhouwwerk op ons markt-  en terrasjesplein? En hoezo die ene kunstenaar? En hoe moet het dan met evenementen à la Zingen op het Plein als dat kunstwerk een reuzepodium in de weg staat?

Gerard Overeem noemt het culturele teloorgang, ik ben geneigd deze benepenheid, met een knipoog naar 033Fotostad, tot het dna van deze stad te benoemen.

Er zit met alle uitbreidingen van Amersfoort van de afgelopen decennia met nieuwe mensen uit alle windstreken, een hardnekkig stukje behoudendheid in deze Keistad dat van tijd tot tijd de kop op steekt en onuitroeibaar is.

We hebben het met Armando gezien. Zo’n rare kwibus met van die schilderijen vol zwarte strepen: weg ermee! Verlaat alsjeblieft onze stad, we hebben er zelfs een oprotpremie van een paar miljoen voor over.

We zien het met de komst van de populaire sportgigant Decathlon naar de Poort van Vathorst van projectontwikkelaar Hans Vahstal. Zogenaamd tegengehouden door gedeputeerde Pim van den Berg, maar als de Amersfoortse wethouder Hans Buijtelaar (of de Amersfoortse topambtenaar Nico Kamphorst die het in het stadhuis écht voor het zeggen heeft) zich er écht druk om had gemaakt was die vestiging er heus wel gekomen. Maar Vahstal moet worden tegengewerkt en de belangen van de binnenstadwinkeliers wegen zogenaamd zwaarder. Utrecht gaat nu met de buit lopen. Er lekt straks heel wat Amersfoortse koopkracht weg naar winkelcentrum The Wall bij Leidsche Rijn.

Tot de ondoorgrondelijke wegen van het Amersfoortse oerconservatisme behoort ook het standpunt van burgemeester Bolsius om zijn eerder verstrekte vergunning voor een coffeeshop in Maison Härtel in te trekken. Het pleintje De Zonnehof is ná de verlening van de vergunning heringericht en daardoor is aan een van de voorwaarden voor de vestiging van zo’n verkooppunt van soft drugs niet meer voldaan. De invloedrijke tegenstanders van de coffeeshop leken hun zin te gaan krijgen, maar gelukkig heeft de Raad van State een stokje gestoken voor dit sterke staaltje van onbetrouwbaar overheidsgedrag. Laat Bolsius zich in een hoekje gaan zitten schamen.  

Beste Gerard, is mijn antwoord bij deze aan de beeldhouwer uit Voorthuizen. Hadden we hier nog maar zo’n burgemeester als Hermen Molendijk. Die haalde het Rietveldpaviljoen hiernaartoe, het Kapelhuis (later ook de stad uitgepest), de Academie voor Beeldende Vorming. Oneindig veel beter dan zo’n op de winkelpasser als Lucas Bolsius. De Stadsbron van Ton Mooij is er niet gekomen, maar er is wel een nieuwe Stadsbron uit voortgekomen. Wij blijven met jou moed houden en de stad kritisch volgen. Met vriendelijke groet, Arjeh.

opmerkingen