Grimlach 10 Tobben met de WOB

door Arjeh Kalmann

De Wet Openbaarheid van Bestuur is ooit in het leven geroepen om de overheid te dwingen méér openheid te betrachten. Vanuit de journalistieke beroepsgroep is daar jarenlang voor gevochten, en de afkondiging van de WOB in 1980 werd als een grote overwinning gevierd. Geen willekeur meer bij het wel of niet beschikbaar stellen van stukken, geen bestuurlijke angsthazerij meer, maar optimale openheid of transparancy, zoals dat tegenwoordig heet.

Alleen als de staatsveiligheid in het geding is, als zware privacy-belangen dreigen te worden geschonden of als de onderhandelingspositie door bekendmaking van beschikbare budgetten wordt bemoeilijkt, kan een gemeente, een provincie of de staat besluiten een overheidsstuk niet openbaar te maken. Ook persoonlijke beleidsopvattingen van ambtenaren kunnen onder de pet worden gehouden. Als de aanvrager van informatie het niet eens is met de afwijzing, kan hij eerst bij het overheidsorgaan zelf in beroep gaan en dan naar de rechter stappen.

In Amersfoort hebben de ambtenaren geen hoge pet op van de wet die hen dwingt de burger desgevraagd te informeren. Wij van de Stadsbron lopen steeds tegen die afwerende houding aan.

Ik wil bijvoorbeeld weten hoe de planvorming voor de herinrichting van de Zonnehof is verlopen. Het autoloze nieuwe pleintje ligt er sinds de voormalige bibliotheek een woongebouw voor gefortuneerden is geworden, prachtig bij. Wat decennia nooit gelukt was, kon nu in relatief korte tijd voor elkaar worden gebokst.

Ik misgun niemand dat pleintje voor het Rietveldpaviljoen, integendeel: dat stukje stad is er ontegenzeggelijk op vooruit gegaan. Maar ik wil graag weten hoe die planvorming verlopen is. Journalistieke nieuwsgierigheid.

Foto Ron Jagers

Wat mij extra motiveert om de stukken te bestuderen is dat burgemeester Bolsius toestemming gaf voor de vestiging van een koffieshop in het nabijgelegen maison Härtel, maar dat hij deze toestemming weer introk toen bleek dat het pand door de herinrichting van de Zonnehof binnen de zône van 250 meter terecht was gekomen van het Luzac college. In de gemeentelijke richtlijnen staat dat een koffieshop zich niet binnen een straal van 250 meter van een schoolgebouw mag bevinden.

Dus ten tijde van de aanvraag lag Härtel nog verder dan 250 meter van Luzac, maar door de herinrichting van het plein is die afstand kleiner geworden.

Wist de burgemeester niet van de herinrichtingsplannen toen hij zijn toestemming gaf? Of zijn de herinrichtingsplannen misschien aangepast óm de komst van die koffieshop alsnog te dwarsbomen? 

Vandaar onze vraag, op 5 september jongstleden, aan de gemeente. Ik citeer uit mijn eigen mail: Ik zou graag alle stukken willen inzien met betrekking tot de herinrichting van De Zonnehof, het complete dossier vanaf de allereerste plannen. Ik kan me voorstellen dat dat een enorme berg papier is, dus wat mij betreft hoeven ze niet toegestuurd te worden. Als ik ze ergens op het gemeentebestuur rustig mag inzien en van een enkel stuk een kopie mag maken, vind ik dat ook goed.

Op 25 september antwoordde een communicatiemedewerker wiens identiteit ik omwille van de privacy niet zal onthullen, op mijn vraag waar het dossier Zonnehof bleef:

Het verzoek over het dossier Zonnehof staat inderdaad nog uit. Begin volgende week hoop ik er op terug te komen, excuses dat het later is geworden.

 Pas op 8 oktober – de termijn van vier weken waarbinnen de informatie verstrekt had moeten  worden was al met vijf dagen overschreden - kreeg ik weer een bericht van de vriendelijke medewerker: Hoi Arjeh, We zijn de documenten aan het inventariseren. We sturen je een lijst van documenten toe en maken vervolgens een afspraak zodat je de stukken in kan zien. Ik hoop de lijst deze week beschikbaar te hebben, ik hou je op de hoogte.

 

Nog diezelfde week kwam er een rectificatie op deze mededeling. Er wordt nog hard gewerkt om een overzicht te maken. Ik heb begrepen dat het overzicht er eind volgende week is.

 Het is nu vrijdag 19 oktober, het einde van die ‘volgende week’, en ik heb nog steeds niets ontvangen.

Ik word wel steeds wantrouwender. Waarom duurt het zo lang om een – in mijn ogen – eenvoudig dossier geschikt te maken voor vreemde ogen? Wat wordt er allemaal weggeselecteerd?

 (wordt vervolgd) 

opmerkingen

  • nog geen opmerkingen