2 reacties

Leegloop bij Spoffin. Wat is er aan de hand?

door Ron Jagers

Begin mei kwam een geruchtenstroom op gang: een belangrijke groep productiemedewerkers van Spoffin dient ontslag in. Als medewerkers gelijktijdig hun ontslag indienen dan lijkt dat georkestreerd. Dan is er ergens een steen des aanstoots. Althans, dat vermoeden rijst. Het gerucht lijkt zijn bevestiging te krijgen als Ida Bromberg publiekelijk iedereen bedankt voor de prettige samenwerking en meldt dat zij vertrekt bij Spoffin. Op Facebook wordt zij bevraagd op haar motieven. Ze ontwijkt het antwoord. Op een vraag van Wim van Rooijen - voormalig voorzitter van Spoffin - naar geregisseerd ontslag zegt ze: “Ik weet niet precies wat Wim met ‘geregisseerd’ bedoelt, maar alle teamleden hebben individueel hun eigen beslissingen genomen.” Maar even later laat ze wel weten: “Dat mensen hun eigen beslissingen nemen wil niet zeggen dat ze dat niet grotendeels op dezelfde vraagstukken hebben gebaseerd.” Het is geen gerucht meer; het ruikt aangebrand en er is rook. Zeker als ook een andere voormalige medewerker de opmerkingen van Ida Bromberg onderstreept.


een blik achter de schermen.jpg

(Foto: Ron Jagers)


Welk geluid komt er uit de wandelgangen? Mijn Spoffin-bron meldt het volgende. De verhoudingen liggen scheef. Welke verhoudingen? De verhoudingen tussen personeel (lees kosten voor directie en bijbehorende staf) versus programmering. Bestuur en directie vragen van de productiemedewerkers een heel hoge inzet voor een uiterst laag bruto uurloon. Als ze de € 12,- bruto per uur halen is dat veel. Om orde op zaken te stellen heeft Spoffin nu een zakelijk leider erbij. Die werkt niet voor € 12,- per uur. Met andere woorden de verhoudingen schuiven weer op naar de zwaarder betaalde 2e lijnfuncties.

Vooropgesteld: als directeur van festival Spoffin verdien je geen Balkenendenorm. Je zit ook ver onder de Buijtelaarnorm. In de kunstensector is het financieel geen vetpot. Een festival als Spoffin heeft ook te maken met publieke druk. Het publiek (en de subsidieverstrekkers) willen veel voorstellingen, het liefst gratis toegankelijk, en het moet wel goede kwaliteit zijn. (Over het kwaliteitsbegrip zal ik het een andere keer hebben). Maar ook Spoffin zal de tering naar de nering moeten zetten. Het moet uit de lengte of uit de breedte. En hoe ziet de verhouding in verdeling van gelden eruit? Hoeveel gaat er naar overhead? Hoeveel naar productie? Hoeveel naar artiesten? Daar zit de crux van het ongenoegen.

Kijken we naar de cijfers van het jaarverslag 2017 dan krijgen we het volgende beeld:
Totale uitgaven € 368.919
Uitkoop artiesten € 79.148 = 21%
Directie € 77.087 = 20,8%
productiestaf € 36.623 = 9,9%

Jaar daarvoor
Totaal € 280.956
Uitkoop artiesten € 30.291 = 10%
Directie € 67.611 = 24%
productiestaf € 26.900 = 9,6%

Hierbij dient aangetekend te worden dat dit de gecombineerde cijfers zijn van Festival Spoffin en Theaterterras. Er zijn geen gesplitste cijfers voorhanden.
Iedereen in de kunstenwereld weet, dat de gemiddelde kunstenaar/artiest op een houtje moet bijten. (Zo boekte het festival 10 theaterproducties op risico van het festival; de producties krijgen hun uitkoopsom. Daarnaast waren er 15 producties, waarbij de artiesten zelf het financiële risico moesten dragen.) Nu komt naar buiten dat ook de productiemedewerkers op een zelfde soort houtje moeten bijten. Weliswaar iets meer zoethout dan de kunstenaar/artiest, maar toch.

Het is duidelijk wenselijk dat er meer geld zou moeten komen voor artiesten en productiemedewerkers. Ik denk dat ook het bestuur en de directie van Spoffin dat vinden. Maar die wens is niet een twee drie gerealiseerd. De vraag is dan gerechtvaardigd hoe de verhouding in de verdeling van de middelen zou moeten zijn. Waar zou de directie zich moeten positioneren: voor in de financiële rij, middenin of helemaal achterin?
En het stoppen van de werkzaamheden door juist deze groep om deze reden behoort niet alleen bediscussieerd te worden binnen Spoffin. Het is op zijn minst wenselijk om naar de subsidieverstrekkers duidelijk te maken, dat een festival met deze ambities alleen dan kan als ook de artiesten en de productiemedewerkers een normale honorering krijgen.

De Stadsbron heeft de tekst voorgelegd aan Alfred Konijnenbelt, directeur van Spoffin. In een mail laat hij het volgende weten:
"Zoals beloofd hierbij een korte reactie. Ik beperk me hier tot de belangrijkste feiten.

Er is geen sprake van ontslag. Alle betaalde medewerkers bij Spoffin (inclusief de directie) zijn zzp’ers, dus het gaat om het niet verlengen van overeenkomsten.

Aangezien er geen sprake is van werknemers is er ook geen sprake van uurloon. Met iedere zzp’er is een vast honorarium afgesproken.

Spoffin heeft altijd al een zakelijk leider gehad, dat is niets nieuws. Wel is deze functie sinds 1 april versterkt door Mike Iking, iemand met meer ervaring en bagage dan zijn voorgangers. Ook krijgt hij meer uren om het festival financieel robuuster te maken.

De bedragen die je als honoraria voor de directie noemt heb je mogelijk afgeleid van de post “beheerslasten personeel” in de jaarrekening. Deze bedragen betreffen het totaal voor iedereen die het jaar rond voor Spoffin werkt. Het gaat dan om de bruto-bruto honoraria voor artistieke directie, zakelijke directie, communicatie, marketing en stagiaires bij elkaar opgeteld.

Tenslotte: ik wil graag transparant zijn, maar mijn agenda zit overvol en zoals gezegd vertrek ik morgenochtend naar het buitenland in verband met het Europese project Roundabout Europe, dat Spoffin leidt. Mocht je nog meer willen weten dan kun je vanaf maandag contact opnemen met Mike Iking, zakelijk directeur van Spoffin (in cc). Hij heeft alle cijfers bij de hand en weet van de hoed en de rand. De komende dagen is Mike ook niet bereikbaar i.v.m. Roundabout."

bijsluiter

Ron Jagers is fotograaf/performer en al sinds jaar en dag actief in het Amersfoortse.

bronnen

jaarverslag 2017 Stichting Zomertheater Amersfoort
gesprek met betrokkenen.

opmerkingen

(maak u bekend met uw volledige naam)